درباره "سفارش محدودیت پلاستیک" اتحادیه اروپا
چارچوب سیاست اتحادیه اروپا برای پلاستیکهای زیستتخریبپذیر و کمپوستپذیر (که از این پس «سیاست» نامیده میشود)، که استفاده از مواد قابل بازیافت و سازگار با محیطزیست را ترویج میکند، مسیری را برای آیندهای پایدار با محیط زیست تعیین میکند. نه تنها میتواند صنعت پلاستیک زیستی را بهتر تنظیم کند، به طوری که صنعت پلاستیکهای زیستتخریبپذیر و زیستتخریبپذیر اروپا موج جدیدی از رشد را آغاز کرد، بلکه مجموعهای از مسائل نظارتی جدید را در مورد پلاستیکهای زیستتخریبپذیر و پلاستیکهای کمپوستپذیر ایجاد کرد.
در مواجهه با این «دستور محدودیت پلاستیکی» تهاجمی، چه جزئیاتی ارزش حفاری را دارد؟ بیایید آن را برای شما برجسته کنیم و از نزدیک نگاه کنیم.
01، یک مفهوم روشن از "پلاستیک های زیستی، زیست تخریب پذیر و کمپوست پذیر"؟
"زیست پایه" به این معنی است که مواد خام یا خوراک مورد استفاده در تولید آن از زیست توده مانند منابع غیر غذایی مانند نیشکر، غلات، محصولات روغنی یا چوب ساخته شده است. منابع دیگر ضایعات آلی و محصولات جانبی مانند روغن پخت و پز، باگاس و غیره هستند.
"مواد زیست تخریب پذیر" معمولاً به موادی اطلاق می شود که تحت شرایط خاصی تحت تأثیر میکروارگانیسم های طبیعی (باکتری ها، کپک ها، جلبک ها و غیره) تجزیه پذیر هستند. مواد زیست تخریب پذیر ایده آل را می توان به طور کامل توسط میکروارگانیسم های محیطی پس از ضایعات تجزیه کرد و سپس به آب و دی اکسید کربن تبدیل کرد و در نتیجه تبدیل به بخشی از چرخه کربن طبیعی شد.
پلاستیک های کمپوست پذیر زیرمجموعه ای از پلاستیک های زیست تخریب پذیر هستند که برای تجزیه زیستی تحت شرایط کنترل شده، معمولاً از طریق کمپوست سازی صنعتی یا هضم بی هوازی در تاسیسات اختصاصی طراحی شده اند.
یکی از اولویتهای این سیاست، شفافسازی بیشتر پلاستیکهای زیستتخریبپذیر و کمپوستپذیر و ایجاد شرایطی برای اطمینان از تأثیر مثبت تولید و مصرف آنها بر محیطزیست است.
02، استفاده از اصطلاح "پلاستیک های زیستی، زیست تخریب پذیر و کمپوست پذیر"؟
برای "زیست پایه"، این اصطلاح فقط باید زمانی استفاده شود که سهم دقیق و قابل اندازه گیری از محتوای پلاستیک مبتنی بر زیست در یک محصول مشخص شود، به طوری که مصرف کنندگان بدانند که واقعاً چه مقدار زیست توده در محصول استفاده شده است. علاوه بر این، زیست توده مورد استفاده باید به طور پایدار تامین شود و هیچ آسیبی برای محیط زیست نداشته باشد.
برای "زیست تخریب پذیر" باید مشخص باشد که چنین محصولاتی نباید زباله رها شوند و باید بیان کنند که چقدر طول می کشد تا محصول تجزیه شود، در چه شرایطی و در چه محیطی (مانند خاک، آب و غیره). محصولاتی که احتمالاً زباله می شوند، از جمله محصولاتی که تحت دستورالعمل پلاستیک های یکبار مصرف هستند، نمی توانند ادعا یا برچسب زیست تخریب پذیر باشند.
03، پس از تدوین سیاست، الزامات خاص برای محصول برای رفتن به دریا؟
در زمینه حفاظت از محیط زیست با کربن کم، دستیابی به هدف "بی طرفی کربن" به توافق جامعه بین المللی تبدیل شده است و تسریع در ساخت یک سیستم توسعه سبز و کم کربن به روند روزنامه تایمز تبدیل شده است. راه اندازی سیاست جدید اتحادیه اروپا بدون شک بهترین گواه است. این سیاست همچنین نشان دهنده گذار کمیسیون اروپا به یک اقتصاد دایره ای، کارآمد از نظر منابع و آب و هوای خنثی و همچنین عزم آن برای دستیابی به آلودگی صفر است. مشاهده می شود که برای صادرات بعدی محصولات به اتحادیه اروپا، گواهینامه مربوطه بدون شک اساس همه چیز است.