باتری لیتیوم یون نوعی باتری ساخته شده از محلول الکترولیت غیر آبی با فلز لیتیوم یا آلیاژ لیتیوم به عنوان ماده الکترود منفی است. در سال 1912، گیلبرت ن. لوئیس برای اولین بار باتری های لیتیوم فلزی را پیشنهاد و مطالعه کرد. در دهه 1970، MS Whittingham پیشنهاد داد و شروع به مطالعه باتری های لیتیوم یون کرد. با توجه به خواص شیمیایی بسیار فعال لیتیوم فلزی، پردازش، ذخیره سازی و استفاده از فلز لیتیوم دارای الزامات زیست محیطی بسیار بالایی است. بنابراین، باتری های لیتیوم یونی برای مدت طولانی مورد استفاده قرار نگرفته اند. با توسعه علم و فناوری، باتریهای لیتیوم یون به جریان اصلی تبدیل شدهاند.
باتری های لیتیوم یونی را می توان به دو دسته تقسیم کرد: باتری های لیتیوم فلزی و باتری های لیتیوم یون. باتری های لیتیوم یونی حاوی لیتیوم فلزی نیستند و قابل شارژ هستند. نسل پنجم باتری فلزی لیتیومی قابل شارژ در سال 1996 متولد شد و ایمنی، ظرفیت خاص، میزان خود تخلیه و نسبت عملکرد آن بهتر از باتری های لیتیوم یونی است. با توجه به الزامات فنی بالای خود، در حال حاضر تنها چند شرکت در چند کشور در حال تولید چنین باتری های لیتیوم فلزی هستند.
باتری های لیتیوم یون دارای مزایای زیر هستند:
چگالی انرژی بالا: با توجه به مواد مختلف الکترود، جرم آن می تواند به 15{6}}~200Wh/kg (540~720kJ/kg) برسد. حجم می تواند به 250~530Wh/L (0.9~1.9kJ/cm3) برسد. [2]
ولتاژ مدار باز بالا: با تغییر مواد الکترود، تا 3.3 ~ 4.2 ولت.
High output power: up to 300~1500W/kg (@20 seconds), depending on electrode material. [1] (does not match source)
بدون اثر حافظه: باتری لیتیوم آهن فسفات اثر حافظه ندارد، باتری را می توان در هر زمان بدون شارژ خالی شارژ و دشارژ کرد و استفاده و نگهداری از آن آسان است.
خود تخلیه کم:<5%~10% onth.="" the="" monitoring="" circuitry="" built="" into="" the="" smart="" li-ion="" battery="" is="" even="" more="" efficient="" than="" the="" self-discharge="">5%~10%>
محدوده دمای عملیاتی گسترده: -20 درجه ~60 درجه به طور معمول کار می کند.
شارژ و دشارژ سریع
بنابراین، باتری های لیتیوم یون به طور گسترده ای در لوازم الکترونیکی مصرفی، محصولات خاص، محصولات خاص و سایر زمینه ها استفاده می شود. باتری لیتیوم یونی یک باتری قابل شارژ است که با حرکت یون های لیتیوم بین الکترودهای مثبت و منفی کار می کند. باتری های لیتیوم یونی از ترکیبات لیتیومی به عنوان مواد الکترود استفاده می کنند. در حال حاضر، اکسید لیتیوم کبالت (LiCoO2)، اسید لیتیوم منگنز (LiMn2O4)، اسید لیتیوم نیکل (LiNiO2) و لیتیوم آهن فسفات (LiFePO4) معمولاً از مواد الکترود منفی برای باتریهای لیتیوم یون استفاده میشوند. در عین حال، باتریهای لیتیوم یونی دارای معایب زیر نیز هستند: (1) تخلیه بیش از حد قابل تحمل نیست: در مورد تخلیه بیش از حد (ولتاژ در حین تخلیه کمتر از 3 است.{11}}v)، لیتیوم بیش از حد متلاشی شده است. یون ها در شبکه ثابت می شوند و نمی توانند دوباره آزاد شوند و در نتیجه عمر کوتاه می شود. و تخلیه عمیق بیشتر به باتری آسیب می رساند. بنابراین، استفاده از توان بسیار کم می تواند به باتری آسیب برساند، اما تا زمانی که باتری چندین بار با ولتاژ بالا شارژ شود، امکان فعال سازی حداکثر ظرفیت شارژ باتری وجود دارد. (2) شارژ بیش از حد غیرقابل تحمل: در طول فرآیند شارژ بیش از حد، الکترود توسط مقدار زیادی یون لیتیوم از بین میرود و یونهای لیتیوم به موقع دوباره پر نمیشوند و در نتیجه باعث فروپاشی طولانیمدت شبکه میشود که به طور غیرقابل برگشتی ذخیرهسازی را کاهش میدهد. انرژی الکتریکی. بنابراین، باتری های Li-Ion باید مکررا مورد استفاده قرار گیرند تا از شارژ کامل باقی بمانند و دائماً به کانکتور شارژر وصل نشوند. لازم است جریان الکترون ها در داخل به درستی ذخیره شده و سلامت باتری در طولانی مدت حفظ شود. (3) پیری نمی تواند گرما را تحمل کند، برخلاف سایر باتری های قابل شارژ، باتری های لیتیوم یونی به طور اجتناب ناپذیری در چرخه آهسته طبیعی با استفاده از چرخه کاهش می یابند، حتی بدون استفاده، ظرفیت ذخیره سازی کاهش می یابد، که مربوط به استفاده است (مگر اینکه یک باطل باشد. تورم بیش از حد چرخه منجر به از بین رفتن لایه های شبکه می شود، زیرا فرآیند پیری به طور مناسب تری از دست دادن نامیده می شود) و وابسته به دما است. یک مکانیسم ممکن، افزودن تدریجی مقاومت داخلی است، بنابراین الکترونیک با جریان کار بالا بیشتر مستعد تخریب حرارتی است و همچنین باید در برابر دمای خارجی محافظت شود.








